Historia krwiodawstwa w Polsce jest ściśle związana z działalnością Polskiego Czerwonego Krzyża, który odegrał kluczową rolę w jego rozwoju.

Początki krwiodawstwa i krwiolecznictwa w Polsce sięgają lat trzydziestych ubiegłego wieku i są związane z Polskim Czerwonym Krzyżem, ponieważ to on powołał pierwszą placówkę medyczną zajmującą się transfuzjologią w naszym kraju – w 1935 r., w Warszawie przy ulicy Smolnej 6 – Instytut Pobierania i Konserwacji Krwi przy Szpitalu Głównym PCK. Instytut odegrał istotną rolę w badaniach nad konserwacją krwi oraz regeneracją organizmu po jej pobraniu, a jego pierwszym dyrektorem został związany z Polskim Czerwonym Krzyżem Henryk Gnoiński, wybitny naukowiec i lekarz, którego działalność miała istotne znaczenie dla rozwoju krwiodawstwa w naszym kraju.

Dzięki działaniom PCK oraz zaangażowaniu tysięcy dawców, krwiodawstwo w Polsce stało się integralnym elementem systemu ochrony zdrowia. Dziś, po 90 latach od narodzin krwiodawstwa, Polska może poszczycić się dobrze funkcjonującym systemem opartym na honorowym oddawaniu krwi, a Polski Czerwony Krzyż niezmiennie pełni ważną rolę w jego promowaniu. Dziś krwiodawstwo to nie tylko element systemu ochrony zdrowia, ale przede wszystkim symbol ludzkiej solidarności. Setki tysięcy honorowych dawców w całej Polsce każdego roku ratują życie pacjentów potrzebujących transfuzji – od ofiar wypadków, przez osoby walczące z chorobami nowotworowymi, po pacjentów wymagających skomplikowanych operacji.

W 2025 roku w Polskim Czerwonym Krzyżu działa blisko 800 Klubów Honorowych Dawców Krwi PCK, które zrzeszają około 18 000 członków. Dzięki zaangażowaniu krwiodawców z klubów HDK PCK, tylko w 2023 roku pozyskano 99 668,79 litrów krwi.